CoLamn

Colamn: Bleek visje

Jaren hebben we een visje achter op onze auto gehad, onopvallend. Ooit was die er vanaf gegaan. Gelukkig bleek dat ze bij het Gouden Lint verkrijgbaar waren. Daar hoef je dus eens niet voor naar Waalwijk. Sterker nog: misschien moeten ze wel vanuit Waalwijk daarvoor naar Sprang.

Maanden geleden kwam ik erachter dat het er weer vanaf was. Maar het viel niet zo op, omdat het plaksel, in dezelfde vorm, nog redelijk zichtbaar was. Ik kreeg de neiging het er helemaal vanaf te halen. Het zag er wat treurig uit.

Toch was er iets, diep in me, wat me weerhield. Waarom ik het er ooit op had gedaan? Ik geloof vanwege een stukje herkenning. Ik vind het zelf ook aardig als ik op de snelweg een auto ontwaar met een visje.

Het zag er niet uit. Zo bleek geworden. Niet meer dat duidelijke beeld van voorheen. Niet meer zo helder, scherp afgetekend, goed zichtbaar voor anderen. Maar toch, een visje.

Langzaam drong het tot me door. Inderdaad, zo is het geworden. Maar, hoe het ook is, het is er nog. Wel wat verbleekt, niet meer zo helder. Soms zou ik er afscheid van willen nemen. Zo mooi is het immers niet meer. En toch lukt me dat niet.

M'n geloof, een beetje verbleekt. Maar het zit er nog. Wat vaag aan de buitenkant, maar ook diep van binnen. Niet weg te poetsen.